 |
 |
 
|
|
 |
|
|
|
|
|
Siostry Benedyktynki Mniszki - Przemyśl
Pracę zgodnie z duchem Zakonodawcy, benedyktynki przemyskie podejmowały głównie nauczycielską i wychowawczą w istniejących od 1719 r. do 1941 r. różnego szczebla szkołach prywatnych. Prowadzenie szkół było powodem, dla którego władze zaborcze zaniechały kasaty klasztoru przemyskiego, a która dotknęła klasztor w Jarosławiu. Sytuacja okresu Drugiej Rzeczypospolitej stwarzała warunki bardzo dynamicznego rozwoju wspólnoty i prowadzonych przez nią szkół, natomiast z ogromnymi stratami personalnymi i materialnymi wchodził konwent w czasy powojennej rzeczywistości Polski. Pokonując trudności, siostry przez wiele lat odbudowywały klasztor w Przemyślu. W 1991 r. utworzyły fundację w Jarosławiu, w części byłego Opactwa.
Pl. Konstytucji 3 Maja 8 |
|
|
|
|
Benedyktynki sprowadziły się na Zasanie w Przemyślu z Jarosławia w 1629 r. Objęły ufundowany przez Macieja Wołkowicza drewniany kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy i drewniany klasztor. W drugiej połowie XVII w. rozpoczęto budowę murowanego kompleksu kościelne - klasztornego otoczonego murem warownym. W początkach XVIII w. w rozbudowanym obiekcie benedyktynki otworzyły konwikt wychowawczy dla dziewcząt, który przez ponad 200 lat funkcjonowania rozwinął się w prężnie działający ośrodek dydaktyczno - wychowawczy. W 1941 r. w wyniku pierwszych działań wojny niemiecko-radzieckiej spłonęły szkoły i klasztor, kościół został znacznie uszkodzony. Zaraz po wojnie siostry przystąpiły do odbudowy kościoła, a następnie klasztoru. Szkoły nie zostały odbudowane.
Przez 65 lat przemyskie benedyktynki były wspólnotą zależną od Opactwa w Jarosławiu, a od 1694 r. stały się samodzielnym Opactwem.
W latach 1970 - 1993 siostry prowadziły przedszkole. Obecnie część sióstr włączona jest w życie powstałej w 1971 r. parafii. Klasztor prowadzi pracownię szat liturgicznych, a także duży dom rekolekcyjny, w którym różne grupy szukają ciszy i modlitewnego spotkania z Bogiem. Regularnie od lat odbywają się tu rekolekcje trzeźwościowe pod nazwą Oaza Rekolekcyjna Diakoni Wyzwolenia, a także spotkania modlitewne młodzieży (RAM) i innych grup duszpasterskich. Siostry angażują się w sobie właściwy sposób,- oprócz bezpośredniej posługi są zapleczem modlitewnym ludzi szukających Boga.
